Berekening van brandweerstand

Om te vermijden dat voor ieder bouwproduct een proef ter bepaling van de brandweerstand nodig is, heeft het Technisch Comité CEN TC 250 (het CEN Comité dat verantwoordelijk is voor de Eurocodes) methoden ontwikkeld voor de berekening van de brandweerstand van structuren van beton, staal, staal-beton, hout, metselwerk en aluminium. Deze rekenmethoden staan vermeld in de Eurocodes delen «Brand».

Voor verdere details omtrent de stand van zaken van de Eurocodes, zie op de website van NA Eurocodes.

EC1 actions on structures exposed to fire NBN EN 1991-1-2 + ANB
EC2 structural fire design of concrete structures NBN EN 1992-1-2 + ANB
EC3 structural fire design of steel structures NBN EN 1993-1-2 + ANB
EC4 structural fire design of composite steel concrete structures NBN EN 1994-1-2 + ANB
EC5 structural fire design of timber structures NBN EN 1995-1-2 + ANB
EC6 structural fire design of masonry structures NBN EN 1996-1-2 + ANB
EC9 structural fire design of aluminium structures NBN EN 1999-1-2 + ANB


In de Eurocodes delen "Brand" bestaan er 3 structuurschema’s :

  • Het eenvoudigste schema bestaat uit de beoordeling van individuele elementen. Hier wordt niet automatisch rekening gehouden met de interactie tussen het beschouwde element en de rest van de structuur.
  • Het is ook mogelijk een deel van de volledige structuur te berekenen. De interacties tussen de verschillende elementen worden daarbij in beschouwing genomen.
  • Ten slotte vormt de berekening van de volledige structuur de meest correcte benadering, die echter ook de meest complexe is en onmogelijk uit te voeren zonder computer.

Bovendien bestaan er voor de bepaling van de brandweerstand 3 beoordelingsniveaus :

  • Niveau 1 : diagrammen en tabelwaarden. De tabellen volgen uit empirische bestanden en uit de beoordeling van proefresultaten. Ze volgen uit de standaardbrandcurve en bevatten extrapolaties van de klassieke standaardbenadering. Het toepassingsdomein blijft beperkt.
  • Niveau 2 : eenvoudige rekenmethoden. Ze zijn gebaseerd op conventionele modellen en gebruiken meestal de standaardbrandcurve.
  • Niveau 3 : geavanceerde rekenmethoden. Die methoden laten een volledige thermische en mechanische analyse van de structuur toe. Men moet daarbij rekening houden met de continue wijzigingen van de thermische en mechanische eigenschappen van de materialen en hun invloed op de volledige structuur. Die geavanceerde methoden laten toe rekening te houden met de randvoorwaarden en de niet-homogene verdeling van de temperatuur in de elementen. Men moet hierbij zeer gesofistikeerde rekenprogramma’s gebruiken die gespecialiseerde kennis en vaak ook veel tijd vergen.

De synthetische fiches per Eurocode werden opgesteld in samenwerking met de AN Eurocodes. Deze fiches kunnen geraadpleegd worden via de link.

Er werden ook artikels opgesteld (publicatie in 2001 en 2002) m.b.t. de berekeningsmethoden die de brandweerstand bepalen volgens de Eurocodes (ENV-versies). Zie WTCB-Publicaties.

(Laatste bijwerking van de betrokken pagina: 14-12-2016)