Het statuut van internationale en Europese normen

Het fundamentele verschil tussen het statuut van een ISO-norm en van een EN-norm is dat de Europese normalisatie, in tegenstelling tot de internationale, als ondersteuning dient voor het beleid van de Europese Unie en de EVA met betrekking tot onder andere de verwezenlijking van de interne markt, de veiligheid van werknemers en consumenten, de interoperabiliteit van netwerken, milieubescherming, de leiding van onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's en openbare aanbestedingen.
De Europese Commissie en het Secretariaat van de EVA kunnen de Europese normalisatie-instituten, onder de vorm van mandaten, verzoeken normen uit te werken ter ondersteuning van hun “nieuwe aanpak”-beleid voor technische harmonisatie en normalisatie dat in 1985 werd goedgekeurd. Het gaat om geharmoniseerde Europese normen. In het specifieke geval van de bouwproducten krijgen deze normen zelfs een verplicht karakter.
In deze context dienen nationale leden van het CEN alle tegenstrijdige nationale normen in te trekken die van kracht zouden kunnen zijn wanneer een Europese norm wordt gepubliceerd. Dat is niet het geval voor internationale normen.

Voor meer informatie over de “nieuwe aanpak” en over de wettelijke verplichtingen die daaruit voortvloeien voor bouwproducten (CE-markering conform de Bouwproductenrichtlijn), zie www.wtcb.be/go/ce.