Internationale normalisatie

De internationale normalisatie wordt georganiseerd door internationale normalisatie-instituten. In functie van de sector waarin ze actief zijn, onderscheiden we:
  • de ITU, de Internationale Telecommunicatie Unie
  • de IEC, de Internationale Elektrotechnische Commissie
  • de ISO, de Internationale Organisatie voor Normalisatie.
De bouwsector valt voor een groot deel onder de activiteiten van de ISO. De ISO bestaat uit een netwerk van nationale normalisatie-instituten in 157 landen; elk land wordt vertegenwoordigd door één enkel instituut en beschikt dan ook over één stem. België wordt vertegenwoordigd door het NBN.

De ISO-normen worden uitgewerkt door technische comités die bestaan uit experts uit de betrokken industriële, technische en economische sectoren, specialisten die overheidsagentschappen, beproevingslaboratoria en consumentenverenigingen vertegenwoordigen alsook deskundigen op het gebied van milieu en universitaire aangelegenheden. Deze experts worden geselecteerd door de nationale instituten die lid zijn van de ISO en werken mee aan de activiteiten in nationale delegaties, die de belangen van alle betrokken partijen vertegenwoordigen en niet enkel de belangen van de organisaties waarvoor zij werken.
Privépersonen of bedrijven kunnen niet afzonderlijk lid worden. Bepaalde internationale organisaties en niet-gouvernementele organisaties of vertegenwoordigers van de industriële sectoren kunnen eveneens meewerken aan normalisatieactiviteiten indien zij een band hebben met een specifiek technisch comité; zij hebben dan evenwel geen stemrecht.