Publicatiedatum : februari 2012

9.2.1. Aansluiting tegen een opstand

Deze verbindingswijze geniet de voorkeur aangezien de verbinding zich hierbij steeds boven het waterniveau op het dak bevindt. Bovendien kan men door de bestaande afdichting te laten aansluiten tegen de opstand de bestaande dakzone afdichten en volledig scheiden van de nieuwe.

De overige technieken kunnen aangewend worden wanneer het creëren van een opstand ter hoogte van de betreffende verbindingen uit praktische overwegingen niet mogelijk is (bv. bij de verbinding ter hoogte van bepaalde dakdetails).

Afb. 120 De principiële verbindingsmogelijkheden tegen een opstand.


De opstand tussen de aan te sluiten zones bestaat uit een houten keper, een muurtje uit metselwerk of beton, of – in het geval van een dakvloer uit geprofileerde staalplaten – uit metaal. Hierbij dient men er steeds over te waken dat de regenwaterafvoer van beide zones niet in het gedrang komt.

De opstand dient bij voorkeur 150 mm hoog en minstens 100 mm breed te zijn teneinde de goede aansluiting tussen beide afdichtingen te kunnen realiseren.

Wanneer er volgens de Technische Goedkeuringen (ATG) van de respectievelijke afdichtingen een kimfixatie noodzakelijk is, dient men alles in het werk te stellen om deze ook hier correct uit te voeren.

Vervolgens dient de opstand afgewerkt te worden met behulp van dakrandprofielen, muurkappen, dekstenen of een verbindingsstrook, voor zover deze laatste met beide afdichtingen verbindbaar is.

Ter hoogte van de overgang van deze opstand met de dakranden zal men zich er veelal plaatselijk toe verplicht zien om een vlakke verbinding te realiseren, zoals voorgesteld in afbeelding 121.

Afb. 121 Overgang van de opstand met de dakranden.
Bovenop de dakrand zou men alsnog een zekere opstand kunnen creëren door ter hoogte van de verbinding plaatselijk enkele afdichtingslagen over elkaar aan te brengen (zie afbeelding 122).
Afb. 122 Overgang van de opstand met de dakranden.