Lijmen voor textiele vloerbekledingen 2013/03.12

In afwachting van de publicatie van de toekomstige Technische Voorlichting over de plaatsing van textiele vloerbekledingen, geven we in dit artikel alvast wat meer informatie over de verschillende verlijmingstypes die hiervoor in aanmerking komen. De gebruikte lijm is steeds een emissiearme dispersielijm (bv. met het Emicode-label).

Verlijmingstype en applicatiewijze

De dispersielijm kan eenzijdig of tweezijdig aangebracht worden. Het verlijmingstype van de vloerbekleding is bepalend voor de toepassingswijze van de lijm en de na te leven wachttijd (zie tabel). We onderscheiden de volgende verlijmingstypes:
  • de natte verlijming waarbij de lijm enkel op de ondergrond aangebracht wordt en nog een aanzienlijk gehalte aan vluchtige bestanddelen moet bevatten op het moment van zijn verbinding. Hierdoor dient men geen of slechts een zeer korte wachttijd in aanmerking te nemen. Dit verlijmingstype wordt frequent gebruikt voor textiele vloerbekledingen in banen
  • de halfnatte verlijming waarbij men een zekere wachttijd in acht dient te nemen die korter is dan de open tijd
  • de bijna droge verlijming waarbij de wachttijd bijna gelijk is aan de open tijd en de lijm eenzijdig aangebracht wordt. Dit verlijmingstype is specifiek voor tapijttegels
  • de contactverlijming. Dit verlijmingstype is vergelijkbaar met de bijna droge verlijming, maar in dit geval wordt de lijm wel tweezijdig aangebracht. Een dergelijke verlijming is in het bijzonder geschikt voor toepassingen waarbij de vloerbekleding tijdens het gebruik zeer veel spanningen zal moeten ondergaan (bv. op trappen).
Overzicht van de verlijmingstypes voor textiele vloerbekledingen
Verlijmingstype Toepassingswijze Indicatieve wachttijd
Natte verlijming Eenzijdige verlijming met de spatel Geen wachttijd of maximum 10 min.
Halfnatte verlijming Eenzijdige verlijming met de spatel Langere wachttijd (10 tot 20 min.)
Bijna droge verlijming Eenzijdige verlijming met de spatel Wachten tot de verlijming bijna droog is (± 30 min.)
Contactverlijming Tweezijdige verlijming met de spatel, rol of borstel op de onderkant van de bekleding en met de spatel of rol op de ondergrond Wachttijd > 30 min.

Keuze van de verlijming

Men moet steeds controleren of het beoogde verlijmingstype geschikt is voor de te plaatsen vloerbekleding. Deze keuze is afhankelijk van:
  • de aard en het absorptievermogen van de ondergrond
  • de aard, de dampopenheid en het absorptievermogen van de vloerbekleding
  • de beoogde toepassing voor deze bekleding (permanente verlijming of niet).
Bij een permanente verlijming (doorgaans van textiele vloerbekledingen in banen) plaatst men de bekleding met een natte verlijming met behulp van een dispersielijm. Deze verlijming kan zowel uitgevoerd worden op absorberende als niet-absorberende ondergronden, voor zover de verdamping van de vluchtige reststoffen van de lijm niet verhinderd wordt door de textiele vloerbekleding.

Indien men echter een vloerbekleding met een dampdichte rugzijde wil aanbrengen op een niet-absorberende ondergrond (bv. een gepolijste betonvloer of metaalvloer), dient men te opteren voor een halfnatte of bijna droge verlijming met een cementgebonden dispersielijm. Indien de rugzijde uit PVC of rubber bestaat, kan men eveneens zijn toevlucht nemen tot speciaal voor dit materiaaltype ontwikkelde dispersielijmen. De bekleding dient in dit geval met een contactverlijming aangebracht te worden.

Tapijttegels worden door middel van een bijna droge verlijming met een ‘pick-uplijm’ op de ondergrond aangebracht. Dit lijmtype bevat een bindmiddel in dispersie en wordt gekenmerkt door een gemakkelijke verwijdering waardoor men de vloerbekleding eventueel kan hergebruiken.

Wanneer een tijdelijke verlijming gewenst is (bv. bij renovaties of huurwoningen), kan men een specifieke dispersielijm hanteren (vaak ‘verhuislijm’ genoemd). Het verlijmingstype is in dit geval afhankelijk van de ondergrond. Terwijl een natte verlijming mogelijk is bij een absorberende ondergrond, vereist een niet-absorberende ondergrond (bv. betonvloer) steeds een contactverlijming. In tegenstelling tot pick-uplijmen verliezen verhuislijmen hun hechtkracht na het drogen.


Volledig artikel


E. Nguyen, ir., projectleider, laboratorium Hout en coatings, WTCB
M. Lor, dr., projectleider, laboratorium Bouwchemie, WTCB

Dit artikel werd opgesteld in het kader van de Technologische Dienstverlening Duurzaam bouwen en duurzame ontwikkeling in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, gesubsidieerd door InnovIRIS.